Wat heb ik nodig?

Als mensen aan mij vragen wat Verbindende | Geweldloze Communicatie mij heeft gebracht, dan is het antwoord zonder twijfel:

“Ik ben me bewust geworden van mijn gevoelens en wat ik nodig heb”.

Voor mij was dat inzicht van onschatbare waarde. Het heeft me bijvoorbeeld geholpen om tijd voor mezelf te nemen. Tijd die ik mezelf voorheen niet ‘gunde’. Ik kwam erachter dat ik behoefte had aan rust, aan leren en aan zorg voor mezelf. Ik voelde me voor het eerst in lange tijd ‘vrij’, ‘glorieus’. Ik mocht, wat zeg ik, ik móest voor mezelf zorgen, omdat dat me een blij, tevreden en energiek gevoel gaf. En daardoor werd ik de versie van mezelf die ik graag wilde zijn. Voor mij en voor mijn omgeving. 

‘Nee is oké’

Ik kon ook ineens nee zeggen. Omdat ik zo duidelijk voor ogen had wat ik nodig had. En dat dat mijn belangrijkste verantwoordelijkheid was.

Voel ik me onrustig, gestresst of moe? Dan is dat mijn nieuwe alarmbel, want ik gun mezelf de tegenovergestelde gevoelens. En ik begrijp welke behoeften daarbij horen. Dan kan het dus zomaar zijn dat ik aangeef ‘ik ben vanmiddag even uit de lucht, want ik heb behoefte aan zorg voor mezelf’.

Nee zeggen tegen een ander, is ja zeggen voor jezelf.

En het mooie is, dat wanneer je dat op een Verbindende | Geweldloze Communicatie manier doet, dat de ander daar respect voor zal hebben, je kan horen. Niet dat dat per se nodig is! Maar het jezelf uitdrukken in gevoelens en wat je nodig hebt getuigt van enorm zelfbewustzijn en positieve kracht. Of zoals Jan van Koert het ook mooi zegt:

‘Door helder te zijn over het feit dat het over mij gaat, kan de ander zich ook makkelijker met mij verbinden.’  | Uit: Wat je vindt mag je houden – Jan van Koert.

Alle verbinding begint bij zelfverbinding

Hoe beter je voor jezelf zorgt, des te makkelijker / beter lukt het je in verbinding te blijven met je omgeving. Als jij niet goed weet wat er in jou omgaat, hoe kan je dan verwachten dat anderen dat zien? Zoals ook bleek uit het voorbeeld in de vorige nieuwsbrief:

‘Ik voel me chagrijnig, want ik heb te lang gewacht met eten klaarmaken en ik heb enorme honger’. De kinderen voelen zich opgelucht, want zij zijn niet de oorzaak van mama’s chagrijnigheid. Ze kunnen me horen en helpen spontaan om de tafel te dekken.

Een groter geschenk kun je een ander niet geven dan hem / haar in je hart te laten kijken.

Wat onze behoeften met ons ‘doen’

We hebben allemaal behoeften. We hebben zelfs allemaal dezelfde universele / basis behoeften. En we zijn elk moment van de dag (vaak onbewust) bezig om onze behoeften te vervullen. Het zijn onze behoeften die ons in beweging zetten. Die ons aanzetten tot die acties die tot vervulling van die behoeften leiden.

De manier waarop we onze behoefte vervullen (de strategie) is hetgeen waarin we als mensen verschillen. Dit geeft ook de volgende belangrijke inzichten:

  1. Namelijk de kracht van de communicatievaardigheid van Verbindende | Geweldloze Communicatie. De manier waarop we ons bijvoorbeeld uitdrukken zorgt ervoor of we in verbinding zijn of uit verbinding raken met de ander.
    Als de moeder uit het laatste voorbeeld, zonder toelichting van gevoelens en behoeften, zou zijn gaan snauwen tegen haar kinderen, dan zou ze meteen uit verbinding zijn geraakt. De kinderen zouden zich waarschijnlijk ‘aangevallen’ voelen en gaan zich vervolgens verdedigen.

  2. Daar komt ook het inzicht dat wat anderen zeggen en doen wel de aanleiding kan zijn, maar nooit de oorzaak van onze gevoelens. Want met wat anderen zeggen of doen vervullen zij hún eigen (on)vervulde behoeften. Dat staat los van ons. Onze gevoelens worden veroorzaakt door onze wel of niet vervulde behoeften. En die kunnen wel geprikkeld worden door wat een ander zegt of doet, maar de oorzaak zit in wel of niet vervulde behoeften van jezelf.

Dit maakt dat we zélf een keuze hebben hoe we omgaan met onze gevoelens en behoeften en welke strategieën we zelf kunnen bedenken om behoeften te vervullen, rekening houdend met de behoeften van de ander.

Hierbij helpt het als je gevoelens en behoeften van de ander kan verstaan. Zoals die van je partner of je kinderen of je collega. Heldere feedback die we ontvingen van een deelnemer na afloop van de VINE Webinar ‘Hoe blijf ik in verbinding met mijn kinderen?’;

“Het was voor mij goed om opnieuw te beseffen dat mijn behoefte niet dezelfde hoeft te zijn als die van een ander. In dit geval mijn jongste zoon. En dat ik me meer mag verdiepen in wat zijn behoefte is om hier op aan te sluiten.”

 ‘Als je niet vraagt wat je nodig hebt, krijg je wat over is en dat is meestal niet wat je wilt!’

Erken je eigen behoeften én die van anderen en handel er naar en wie weet gebeuren en kleine wonderen…

Scroll naar top